Nenad Nenadović
Biografija
Rođen je 20. oktobra 1964. godine u Beogradu od oca Dragoljuba i majke Živke. Završio je OŠ „Đuro Đaković” u beogradskoj opštini Stari grad. Godine 1975. otišao je na Radio Beograd gde se održavala audicija za Dramski studio Bate Miladinovića i ušao je u tu grupu, a u grupi je ostao do upisa na Fakultet dramskih umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu, 1982. godine. Nakon diplomiranja na fakultetu bio je u poslednjoj klasi klasi profesora Minje Dedića. Nenadović je bio član Udruženja dramskih umetnika Srbije od 1993. godine.
U Pozorištu „Boško Buha” igrao je čitavu karijeru.
Sa suprugom Snežanom koja je takođe umetnica bio je u braku od 1994. godine do smrti. Osnovali su školu glume, koja uspešno i danas traje, kroz koju su prošli glumci kao što su Miloš Biković, Jovana Stojiljković, Tijana Maksimović, Lazar Đukić, Predrag Vasić, Miona Marković, Vaja Dujović, Đorđe Stojković. Lazar Đukić, Jana Milosavljević i drugi.
Iz braka sa Snežanom ima ćerke Janu koja je završila akademiju princeze Grejs u M. Karlu i trenutno je na trećoj godini u klasi prof Borisa Liješevića na Akademiji umetnosti u Novom Sadu i Minu koja je završila Baletsku školu „Lujo Davičo” i FDU u klasi Srđana Karanovića.
Film i TV
Glumačku karijeru započeo je na Radio Beogradu kod Bate Miladinovića.[3] Prvu ulogu imao je na TV filmu Kućna terapija, u ulozi sina od Vite, kojeg je glumio Miloš Žutić. U to vreme, glumački idol bio mu je Dragan Nikolić, koji je zajedno sa roditeljem Aleksandrom Đorđevićem dolazio da traži decu glumce za TV seriju Povratak otpisanih. Nenadović je dobio ulogu dečaka Moljca koji se sveti Nemcima jer su mu pogubili oca. Pojavio se u jednoj epizodi serije, a snimanje je trajalo čitavu noć.
Godine 1978. pojavio se kao Lale u jugoslovenskom filmu Boško Buha, iste godine i u TV filmu Siroče. U TV seriji Vagi za tačno merenje (1978—1979) pojavio se u dvadeset i devet epizoda kao Goran.[16][2] Narednu ulogu imao je u filmu Šesta brzina iz 1981. godine kao šegrt Mića, a u ulozi istog imena pojavio se u šest epizoda TV serije Priče iz radionice, gde je igrao sa Zoranom Radmilovićem. U filmu Daleko nebo iz 1982. godine bio je u ulozi Macure, a iste godine imao je ulogu učenika u filmu Tesna koža. Iste, 1982. godine imao je ulogu u jugoslovenskom TV filmu Ruski Umetnički eksperiment, a naredne godine u kratkometražnom TV filmu Mladić, devojka, uspomene. Godine 1985. pojavio se u filmu Tombola kao preprodavac ćebadi, a naredne godine u filmu Od zlata jabuka kao Gorčin Vukobrat. Nenadović je imao ulogu i u TV seriji Odlazak ratnika, povratak maršala koja je snimljena 1986. godine, a naredne godine i ulogu u TV seriji Dnevnik Gorčina Vukobrata. Kao mladi Dimitrije Davidović pojavio se u dve epizode TV serije Vuk Karadžić koja je emitovana 1987. godine.[19]
U ulozi Đure bio je u TV seriji Mala Nada iz 1982. godine, a iste godine glumio je Švabu u filmu Šta radiš večeras (segment „Kravata obavezna”). Imao je ulogu u mini TV seriji Četrdeset osma — Zavera i izdaja iz 1988. godine, a naredne godine uloge mladog Nemca u filmu Balkan ekspres 2 i u TV filmu Plavi, plavi!.[21] Nenadović se pojavio u četiri epizode TV serije Balkan ekspres 2, a nakon toga 1992. godine u serijama Vukov Video Bukvar i Teatar u Srba gde je bio u ulozi Dositeja Obradovića. Kao Joca Sirup glumio je u tri epizode TV serije Plywood Dreams , a 2003. godine pojavio se i u seriji Mješoviti brak i filmuProfesionalac u ulozi zbunjenog vuka u skloništu. U prvoj srpskoj telenoveli, pod nazivom Jelena (2004—2005) pojavio se u četrdeset i dve epizode, u ulozi čika Karlosa. Kao električar glumio je ju jednoj epizodi sitkoma Ljubav, navika, panika i u dve epizode serije Kuku, Vasa, 2010. godine. Ulogu ginekologa imao je u filmu Žena sa slomljenim nosem, dok je u jedanaest epizoda serije Bela lađa bio u ulozi ambasadora Emberija.
Nenadović je ostvario ulogu Raše u tri epizode serije Zvezdara (2013), kao i ulogu Tim Olguda u seriji TV teatar iz 2014. godine. Kao čovek za ketering pojavio se u dve epizode serije Žene sa Dedinja (2011—2014), a nakon toga 2015. godine u omnibus filmu Psiho-seansa, kratkom filmu Okidač, filmu Igra u tami kao Šole i seriji Mamurluci kao domaćin Rista. Kao majstor Dare i učitelj imao je uloge u dve epizode TV serije Andrija i Anđelka, a nakon toga 2016. godine u tri epizode serije Komšije kao Mihajlo Atanacković. Nenadović je bio profesor u dve epizode serije Istine i laži (2017), a naredne godine igrao je u ulozi Đilana Tugovića u filmu Sistem. U srpskoj TV seriji Urgentni centar pojavio se u jednoj epizodi kao Mitar, a nakon toga, 2019. godine kao Dobrivoje u TV filmu Nije sve kao što izgleda. U seriji Junaci našeg doba (2019) glumio je u dve epizode kao javni tužilac, a nakon toga u sedam epizoda serije Igra sudbine kao Bruner. Kao patolog pojavio se u dramsko-trilerskoj mini seriji Kalup iz 2020. godine, a poslednju ulogu imao je u TV seriji Aleksandar od Jugoslavije u ulozi Mustafe Kemala Ataturka.
Kada je bio dečak pojavio se u nekoliko dečjih emisija uključujući Cvrčkov album i Siroče. Tokom karijere vodio je preko hiljadu emisija na televiziji. Neke od dečijih emisija koje je vodio su Zooteka, Pet šou, Fazoni i Fore i druge. Pisao je i režirao za televiziju.
Pozorište
Nakon što je završio fakultet, 1987. godine postao je stalni član ansambla pozorišta „Boško Buha” u Beogradu, u kojem je ostao do kraja života. Igrao je u Beogradskom dramskom pozorištu i na drugim scenama, a matična kuća bila mu je Pozorište „Boško Buha” u kojoj je igrao od druge godine fakulteta, a rekorder je po broju odigranih predstava u 2015. godini; u prvih pet meseci igrao je u 77 predstava ovog pozorišta.
Od 2002. do 2005. godine Nenadović je bio upravnik Pozorišta „Boško Buha” i za vreme njegovog mandata osnovan je TIBA festival, internacionalni festival pozorišta za decu i mlade. Za života odigrao je desetine pozorišnih uloga, prva profesionalna bila je uloga Bertrama u predstavi Sve je dobro što se dobro svrši, na drugoj godini fakulteta, sa Maricom Vuletić. Poslednja pozorišta uloga Nenadovića bila je Mačor u čizmama Igora Bojovića, a u režiji Juga Radivojevića.
Nenadović je igrao u velikom broju predstava a neke od njih su : Zli patuljak, Bajka o Vuku i Srbima, Konrad, Živa želja, Braća po oružju, Sumnjivo lice, Zeleni ptić, Viđenje Isusa Krista u kasarni VP 2507, Novogodišnja revija za decu i radoznale, Au što je škola zgodna, Mehanički mesec, Zmaj, Vadisrce, Rok-en-rol za decu, Mali Radojica i Kraljević Marko, San letnje noći, Ma šta sejali tu će život nići, Nije Nova godina mačka u džaku, Princ Rastko - monah Sava, Put oko sveta, Vasilisa Prekrasna, San i slava zlatnog lava - Borca za dečja prava, Laki komadi, Florentinski šešir, Uspavana lepotica, Carev zatočenik, Dečko koji obećava, Goli kralj, Tri musketara, Princ - arkadna avantura, Crveni zatočenik, Mačor u čizmama, Princes žurka - Haos bajka, Romeo i Julija, Snežna kraljica, Gospodar muva, Igra u tami, Tom Sojer i đavola posla, Škola rokenrola, Crvenkapa, Dan odluke, Poslednji zmaj, Jedini na svetu, Oliver Tvist, 99 klovnova, Iza kulisa, Gospođa ministarka, Zvezdarski vitez, Izbor za III milenijum, Knjiga o džungli, Čarobna je stvar praviti dar-mar, Goli kralj, Snežana i sedam patuljaka, Krčmarica Mirandolina, Sluga dvaju gospodara, Petar Pan, Robin Hud, Carica Milica, Zmaj od Jastrepca, Ukroćena goropad i druge.
Do sredine 2017. odigrao je 3.000 predstava, a do februara 2019. godine, Nenadović je odigrao 3.100 predstava u Pozorištu „Boško Buha”.
Dobitnik je više nagrada i priznanja, a kako je isticao najdraže nagrade bile su mu nagrade pozorišta „Boško Buha”, dva puta je dobio Nagradu „Gita Predić Nušić”, 1996. godine za nekoliko uloga u predstavi Princ - arkadna avantura Nebojše Romčevića u režiji Gorčina Stojanovića i 1999. godine za ulogu Luja XIII u predstavi Tri musketara Aleksandra Dime/Stevana Koprivice u režiji Mime Karadžića.
Filmografija
Tokom karijere imao je oko 50 filmskih i TV uloga. Bio je narator u TV drami Prokleta avlija iz 1984. godine, a pojavio se i u dokumentarnom filmu Deca filma iz 2003. godine. Vodio je veliki broj TV emisija, uključujući dečju emisiju Tajni agent Izi, seriju Šta bi bilo, kad bi bilo, a pozajmio je glas Gokuu, u srpskoj verziji anime serije Zmajeva kugla.
